Archiwa tagu: wykład

Przykazanie miłości

W chrześcijaństwie jeden z najważniejszych przekazów stanowi połączenie miłości bliźniego z miłością do Boga. Sięgając po cytat z Wikipedii:

Ustanowienie największego przykazania występuje w relacji ewangelii synoptycznych. W 22 rozdziale Ewangelii Mateusza Jezus został zapytany przez faryzeuszy, które przykazanie w Prawie jest największe:

Odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy[2].

Odwieczne – kochaj bliźniego swego, jak siebie samego – które Chrystus przeniósł na grunt nie tylko europejski, sięga zamierzchłych czasów. Na dużo dalszym wschodzie nurt takich nauk obowiązywał już wieleset lat wcześniej, niż wielu osobom się wydaje. Dobra rada i wskazówka po dziś dzień w ramach inspiracji jest przekazywana przez buddyjskich mistrzów:

Powinniśmy się wzajemnie miłować, razem się zjednoczyć i razem pracować, tak aby przynosić korzyści wszystkim istotom. Bez miłości, jako podstawy, wszystko pozbawione jest znaczenia: długie życie, majątek, nasza praca i marzenia, wszystko, co mamy – nawet rodzina – bez miłości jest pusta i nieważna. Musimy pozwolić naszej praktyce i tej cennej miłości naprawdę przeniknąć nasze życie. One muszą przejąć i stopić się z każdym aspektem naszej osobowości. Musimy stać się naszą praktyką. W ten sposób staniemy się także miłością. Miłość musi nas zjednoczyć, wznieść, musi być jak sznur, który łączy nas ze sobą i musi być chusteczką, która ociera łzy. Głęboko w naszych sercach wszyscy o tym wiemy. Miłość jest wszystkim.

17 Karmapa Trinley Thaye Dorje
Karma Guen 2017

Papierowy podarek

Cudzy smutek smuteczek. Nieuzasadniony żal do niekoniecznie całego świata. Dziwaczne wirtualne nie bardzo wiadomo co. Można odnieść wrażenie, że tym i owym atrakcyjnym istotom po odfajkowaniu ośmiu godzin, kiedy przychodzi czas, by wyruszyć w stronę własnych znajomych czterech ścian, zaczyna dokuczać głód kolejnej dawki poirytowania.  Czytaj dalej Papierowy podarek

Czas i przestrzeń a kwestia wolnej woli (fragment wykładu)

Dopóki żyjemy w przeszłości podlegamy prawu przyczyny i skutku, które nie pozostawia miejsca na robienie użytku z wolnej woli, czyniąc z nas niewolników konieczności. To samo tyczy się tego, co zwiemy „bytowaniem w przyszłości”, będącym generalnie jedynie stanem odwróconej pamięci – kombinacją przeszłych doświadczeń przeniesionych w przyszłość. Kiedy jednak doświadcza się przeszłości lub przyszłości w stanie jasnowidzenia, te stają się teraźniejszością, jedyną postacią rzeczywistości pod jaką możemy jej doświadczać (jej inne postaci to, że tak powiem, „perspektywicznie zniekształcone odbicia”).

Czytaj dalej Czas i przestrzeń a kwestia wolnej woli (fragment wykładu)

Motto dnia

Prawdziwa wolność to absolutna wolność wewnętrzna, opanowanie ciała, mowy i umysłu. Wtedy człowiek jest szczęśliwy niemal bez względu na zewnętrzne okoliczności i działa z pełnym przekonaniem.

W kwestii ciała, owa wewnętrzna koncentracja oznacza na przykład kontrolowanie swojej diety, dbanie o ciało i robienie innych rzeczy, które chronią nas przed chorobami i pozwalają uniknąć wielu problemów fizycznych. To jest jednak dopiero pierwszy krok. Czytaj dalej Motto dnia

Wstawać i pracować

To dopiero przyjemność móc prowadzić rozmowę, podczas której jasnym się staje, że całe wieki świadomej pracy nad sobą właśnie przynoszą oczekiwane efekty. Nagle, jakby niespodziewanie, mieć wiele do powiedzenia. Czuć całą sobą, wiedzieć, że poruszany temat stanowi swoistą oczywistość, coś w pewnym sensie łatwego do ubrania w słowa, do opisania, więc i sprzedania dalej. Nagle z cichej myszki przeistoczyć się w trenerkę, wykładowczynię, inspiratorkę i specjalistkę. Jednocześnie wiedzieć, że chęć tzw. spoczęcia na laurach nie stanowi zagrożenia, bo poruszany temat na tyle fascynuje i pobudza do działania, że aż chce się tylko to robić.    Czytaj dalej Wstawać i pracować

Fragment wykładu Czogjam Trungpa Rinpocze

Zgodnie z tradycją buddyjską, podążanie duchową ścieżką to proces przedzierania się przez nasze pomieszanie, proces odkrywania oświeconego stanu umysłu. Kiedy przebudzony stan umysłu jest “zduszony” przez ego i towarzyszące mu urojenia, staje się on naszym ukrytym instynktem.   Czytaj dalej Fragment wykładu Czogjam Trungpa Rinpocze

Indeks odniesień i wątków

Słowo kluczowe (językoznawstwo)


Słowa kluczowe
 (także wyrazy kluczowesłowa-kluczewyrazy-klucze) – charakterystyczne dla danego tekstu (autora, stylugatunku itp.) wyrazy. Listę słów-kluczy uzyskuje się przez porównanie frekwencji słów w tekście z ich frekwencją w języku w ogóle. Słowa o “zawyżonej” frekwencji to słowa-klucze. Np. wyrazy-klucze w Weselu to m.in. serce, dusza, krew, sen, duch, koń, złoty, spać, wicher, słuch. Pojęcie słów-kluczy znajduje liczne zastosowania w analizie stylu i poetyki poszczególnych tekstów bądź autorów/epok, a także w językoznawstwie komputerowym, np. w przekładzie automatycznym czy opracowywaniu informacji bibliotecznej (zob. rozumienie bibliotekoznawcze tego terminu). Blisko spokrewnione z pojęciem wyrazu-klucza jest pojęcie wyraz tematyczny.

Oba terminy wprowadził w 1954 semiotyk i językoznawca francuski Pierre Guiraud. Na grunt polski pojęcie przeszczepił Kazimierz Wyka[1]. Metodę słów kluczowych w badaniach nad literatura polską wykorzystuje między innymi Edward Stachurski.

Czytaj dalej Indeks odniesień i wątków

Kuraż

Maciej Stuhr

Odwaga. Co tak naprawdę znaczy to słowo? Jak bywa postrzegane?

Chyba każdy na te pytania udzieliłby nieco innej odpowiedzi. Oczywiście kontekst byłby podobny, jeśli nie taki sam, ale pewnego rodzaju niuanse i tak dałyby się wyczuć. Jeśli w słowniku internetowym wpiszemy to słowo – odwaga – na Wiki pojawi się definicja: zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa. Przy pytaniu o śmiałość pojawi się: pewność siebie; cecha śmiałego czynu. Opisem rezonu będzie: pewność siebie. Animusz zostanie odniesiony do: zapał, werwa, odwaga. A kuraż okaże się wszystkimi z wymienionych już słów plus jeszcze trochę, czyli: odwaga, śmiałość, fantazja, rezon, animusz, kontenans, ochota. Czytaj dalej Kuraż

Władczyni

Świat ludzkich symboli wbrew pozorom dość łatwo dzieli się na szereg grup. Mam tu na myśli symbole. Pierwsze dwa podstawowe to kobieta i mężczyzna, czyli czarne i białe, miękkie i twarde, okrągłe i kanciaste, jin i jang. Prosty podział. Niemal pierwsza prawda, z jaką się stykamy w kilka sekund po narodzinach, czy nawet jeszcze przed nimi, spoczywając w łonie matki.

W Tarocie kobiecość przedstawiona jest na dwa sposoby. Część fizyczna, bardzo zmysłowa i ta czuła, ale przy tym napiętnowana przejawami czystej intuicji wraz z intelektem, gdzie brakuje już miejsca na uleganie odruchom fizycznym. Dwa symbole: Władczyni, zwana Cesarzową vs. Kapłanka.  Czytaj dalej Władczyni

Niesamowity wykład

Dwa niesamowite dni. Coroczna wizyta Olego w Polsce. Przeszło dwa tysiące słuchaczy. Sporo śmiechu i wzajemnej sympatii. I to, co najważniejsze – wyciszenie wewnętrzne. Nareszcie spokój. Zupełnie jakby ktoś poklepał po ramieniu i powiedział – „Tak, wszystko w porządku, zrobiłaś co mogłaś. Nie wydaje ci się, z tej rzeczywistości znika ciało, ale istność trwa nadal i nazywana jest Umysłem”.

Zostało również powiedziane skąd zdarzają się nieokreślone skłonności samobójcze u osób z pozoru radosnych i pełnych chęci do życia. Czysta psychologia – tym razem przynajmniej. Trudne relacje między rodzicami i dziećmi owocują w najróżniejszy sposób. To nie mea culpa, że mama miewała kłopoty ze swobodnym funkcjonowaniem w tym wymiarze.   Czytaj dalej Niesamowity wykład