Archiwa tagu: nowotwór

Choróbsko

Do złych wieści można przywyknąć. Nawet tych dotyczących umierania. Jednego dnia stawia się sobie karty, żeby sprawdzić, jak minie kolejny dzień, o czym świat szepcze za naszymi plecami, czy sny nie kłamią, czy rzeczywiście wreszcie niemal czołowo przyjdzie nam zderzyć się z tzw. wielowymiarową wzajemności uczuć, a tu nagle pojawia się zupełnie inny anons karciany. Nagle powraca na scenę przez wielu nielubiana Dziesiątka Mieczy – karta Tarota, która często znamionuje chorobę lub kalectwo – do tego odwrócona, czyli sugerująca niemożliwą do usunięcia dolegliwość. Obok pojawia się też karta Śmierci i Giermek, czyli informacji, że złe wieści dotyczą kogoś młodego.  Czytaj dalej Choróbsko

Uprzejmie donoszę

– Mówiłaś, że zdarzy się coś przykrego, jakiś dziwaczny zwrot akcji. Pamiętasz?

– Może. Nie wiem. Opisz. Zdarzyło się coś?

– Boję się, że tak. Zdaje się, że babcia Marianna… Ona znowu mi się przyśniła. Jak zawsze na nowy rok zadałam pytanie, co przyniesie najbliższy czas. Zobaczyłam trzy sceny…     Czytaj dalej Uprzejmie donoszę

Matrix czyli kod źródłowy

Smutki i smuteczki. Lici zadzwoniła. Opowiedziała o własnych wynikach badań, o chemii, o samopoczuciu, o mężu i dzieciach, czyli o wszystkim co wielu trapi, co chcieliby uczynić łatwiejszym. Słuchałam. Opowiadałam i odpowiadałam. Próbowałam przywołać z pamięci stare – tak naprawdę już nieistotne – przepowiednie i podnieść Licieńkę na duchu. Nie do końca mi się udało.    Czytaj dalej Matrix czyli kod źródłowy

Gorzki uśmiech

Ludziska lubią wierzyć, że wszystko się kręci tylko wokół nich. Często zapominają, że wszechświat nie ogranicza się do czubka ich nosa, istnieją również obce im sprawy i ludzie. Bywa również, że w jednej chwili bawimy się w spektakularne strzelanie focha lub młodzieńczy flirt, żeby parę uderzeń serca później z przerwy na kawę wrócić już bez uśmiechu na twarzy. Krótka wiadomość potrafi bowiem przywołać do rzeczywistości, zdjąć rozweselenie z twarzy.    Czytaj dalej Gorzki uśmiech

Gdzie raki zimują

Chaos myśli – coś okropnego. Głowa paruje. Żołądek pobolewa. Cała masa przeróżnych tematów i kontekstów nie daje spokoju. Nawał spraw. A na tle tego wszystkiego rozdzierający serce smutek. Ból niemożliwy do uśmierzenia. Świadomość minusów własnego fachu. Brak zdolności wyłączenia stacji odbiorczej przerażająco dobrze funkcjonującej, dziwny szum w głowie i ból serca.    Czytaj dalej Gdzie raki zimują

Świątecznym okiem

Noc z pierwszego na drugi dzień świąt Bożego Narodzenia to specyficzna rocznica. Tego dnia po raz pierwszy w życiu widziałam, jak ktoś umiera, jak oddaje ostatnie tchnienie. To był bardzo głośny i wyraźny oddech, jakby gwizd anonsujący ostateczny koniec życia. Tak umarł mój tata. Zmarł we śnie. Byłam przy tym.

Minęły już nie miesiące, ale lata od tamtej chwili. Dwa lata później na tym samym łóżku skonała w męczarniach pewna młoda dziewczyna. Wtedy niczego nie usłyszałam – spałam. Tak po prostu pozostałam głucha. Zmęczenie wzięło górę nad organizmem. Płacz jej matki przywrócił mi świadomość, wyrwał ze snu, przywołał do tragicznej rzeczywistości. To był okropny widok i równie przerażający dźwięk. Kiedy kobieta wyje z bólu i rozpaczy, coś jakby rozdziera nas samych od środka. Jakby ktoś i nam wyrywał serce.    Czytaj dalej Świątecznym okiem